طی هفته‌های اخیر، تعدادی از روزنامه‌نگاران به دلیل اظهارنظر در صفحات مجازی خود درباره حوادث آبان ماه از سوی رسانه متبوعشان و اغلب با دستور نهادهای امنیتی #تهدید شده‌اند.

به گزارش روزنامه‌نگاران مستقل ایران_ هرگاه مردم برای احقاق مطالبات‌ و بیان اعتراتشان به صحنه عمومی می‌آیند، دست‌های سرکوبگر باقدرتی مضاعف گلوی رسانه را می‌فشارد. این اتفاقی است که طی سال‌های اخیر، با افزایش و تشدید نارضایتی‌های عمومی بیش‌ازپیش ملموس و محسوس شده است. روایت روزنامه‌نگارانی که دربندند، اجباراً خانه‌نشین شده‌اند یا آماج حمله‌های گاه‌وبیگاه وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه هستند، گواهی بر این گزاره است. البته این حمله‌ها تا حدی از شکل سنتی خود فاصله گرفته‌اند، دست‌های سرکوبگر دراز شده‌اند و در هیبت مدیرمسئول، سردبیر و خبرنگار و مسئول حراست روزنامه‌نگاران را تعقیب می‌کنند.
هم‌زمان با اعتراضات معیشتی آبان ماه و افزایش تعداد دروازه‌بان‌های خبری درون و برون رسانه‌ها، تعدادی از روزنامه‌نگاران که چشم بر آنچه در حال وقوع بود، نبسته بودند، فضای مجازی را مهملی برای بیان واقعیت جاری و همراهی با مردم شناخته بودند. ازاین‌رو، طی هفته‌های اخیر و کمی پس از سرکوب خونین آبان ماه، سرکوبگر با ردای تازه‌اش به سراغ روزنامه‌نگاران آمده است. پیگیری‌های کانال روزنامه‌نگاران مستقل ایران نشان  می‌دهد تعدادی از روزنامه‌نگاران فعال در شبکه‌های اجتماع و به‌طور خاص توییتر، به دلیل انتشار مطالب مرتبط با اعتراضات خونین آبان ماه، توسط مسئولان رسانه‌ای که با آن همکاری می‌کنند تهدید شده‌اند.

 البته این موضوع تازه‌ای نیست، مستمر اخباری درباره تهدید و ارعاب روزنامه‌نگاران در فضای رسانه دست‌به‌دست می‌شود. کمی پس از اعتراضات دی ماه ۹۶ نیز روزنامه‌های شرق و اعتماد و خبرگزاری ایرنا طی اقدامی بی‌سابقه، دست‌کم شش خبرنگار خود را به دلیل اظهارنظر در شبکه‌های اجتماعی و فعالیت‌های مدنی اخراج کردند. #مسعود_کاظمی یکی از قربانیان همکاری مدیران و خبرنگارهای فرمایشی با سیستم امنیتی و سرکوبگر بود که آخرین ماه‌های آزادی‌اش را خانه‌نشین شد و امروز بیش از شش ماه است که در زندان به سر می‌برد. انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران که مکرر سنگ استقلال و حمایت از روزنامه‌نگاران را بر سینه می‌کوبد، طی دو سال اخیر هیچ اقدام درخور یا حمایتی در واکنش به اخراج امنیتی همکاران خود نداشته است.
اواسط دهه ۸۰ و مدتی پس از توقیف فله‌ای رسانه‌ها به دستور دادستان وقت تهران و خاموش کردن صدای دگراندیشان در قتل‌های زنجیره‌ای، وزارت اطلاعات وقت با تهدید گسترده روزنامه‌نگاران، ایجاد رعب وحشت، طرد و خانه‌نشینی آنها از طریق اعمال‌نفوذ و  انحصاری کردن رسانه‌ها، زمینه‌ساز مهاجرت اجباری روزنامه‌نگاران شد. گویی اتاق فکر نیروی امنیتی، همواره ایده  تازه‌ای برای سرکوب در آستین  سرکوبگران ریزودرشت می‌گذارد!

__

🖌روزنامه‌نگاران مستقل ایران

@IRFreeJOurnalist